گل فروشی .....

گل فروشی درجمع مستان عیب و عارنیست

غنچه بریدن زشاخه رسم روزگارنیست

نقشه گردشگری تاریخی حوزه ایران بزرگ

شهید سرلشکر خلبان حسین خلعتبری

اگر ذره ای از خاک وطنم به پوتین سرباز دشمن چسبیده باشد، آن را با خونم در خاک وطن می‌شویم و مرگ در این راه را افتخار می‌دانم و اگر ارزشمندتر از جانم هدیه‌ای داشتم، حتما به این مردم خوب تقدیم می‌کردم.

ننگي كه قاجاريه بر دامان ايران نهاد

نامه اعتراض «نجفی» به یونسکو درباره سیاست پارسی‌زدایی جمهوری آذربایجان

رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در نامه‌ای به مدیرکل یونسکو، با اشاره به از بین بردن کاشی های چند صد ساله پارسی زبان مقبره نظامی نسبت به سیاست پارسی زدایی کشور آذربایجان اعتراض کرد.

 محمدعلی نجفی معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در نامه ای به بوکوا مدیرکل یونسکو، اعلام کرد:  سیاست پارسی زدایی کشور آذربایجان چند سالی است که گریبان تاریخ ادبیات و مشاهیر به نام ایرانی را گرفته است و جدیدترین نمونه آن هم حذف اشعار فارسی نظامی گنجوی از مقبره او در آذربایجان است.

رئیس سازمان میراث فرهنگی در ادامه از بین بردن کاشی های چندصد ساله به زبان پارسی مقبره نظامی را که به منزله دلیل و برهانی قاطع بر هویت اصیل بنای تاریخی مقبره این شاعر بزرگ پارسی گو است، اقدامی غیرقابل درک توصیف کرده و تصریح کرده است: این اقدام به مثابه رویکردی غیر فرهنگی و بدون توجه به تقارب فرهنگی است.

نجفی با تاکید بر اینکه از بین بردن کاشی های چندصد ساله  به زبان پارسی مقبره نظامی به هیچ وجه نمی تواند روح حاکم بر هویت و جایگاه اصیل این شخصیت را مخدوش کند، مراتب اعتراض خود را به این اقدام کشور آذربایجان ابراز داشته و تاکید کرده است: درخواست ما از یونسکو به عنوان متولی اصلی امور فرهنگی در عرصه بین المللی، اقدام فوری نسبت به توقف این عمل غیرفرهنگی و برگرداندن آن به شکل اولیه است.

به گزارش خبرنگار جامعه فارس،

رازورمزهای جنبش مزدک

مزدک پسربامدادان ازمردم استخرفارس درروزگارفرمانروایی ساسانیان،برپادارنده یکی ازبزرگترین جنبش های اجتماعی ایران باستان،بین سالهای488-496میلادی بود.شوربختانه،ازچندوچون این جنبش وچگونگی اندیشه های مزدک آگاهی های درستی دردست نیست.چراکه هیچ نوشته وبازمانده ای ازمزدک وپیروان اوبرجای نمانده است.

آنچه ازاندک برجامانده های روزگارساسانی وازکتابهای تاریخی پرشمارسده های نخستین اسلامی برمی آید،مزدک به هنگام شهریاری کواد(قباد)ساسانی،نویدی برای بهبود وبهنجارسازی زندگی مادی مردم دادوآئینی نوین بنیاد نهاد.آیین اوگویا برابری «داشته»هاو«دارایی»هارابرای همه خواستاربود.

شهرستانی،رخدادنگار وجغرافی دان نامورسده های نخستین اسلامی درکتاب«ملل ونحل»خودآورده است که به باورمزدک،کینه وناسازگاری بنیادین مردم،نابرابری میان آنان است،پس به ناگزیر بایدنابرابری راازمیان برداشت تاکینه،دشمنی ودودستگی ازجهان رخت بربندد.

برابرنوشته های پهلوی،مزدک خودازپیشوای مینوی دین زردشتی می نامد.به باورمزدک،خداوندداده های روی زمین رابرای همگان آفریده است وهمه انسانهابایدازاین داده هایکسان وهمانندبرخوردارباشند.برخی ازسرچشمه های تاریخی؛باورمزدک وپیروانش به اشتراک زنان رایادآورشده اند.آنانی که مزدک راآورنده ی آیین بهبودسازمی دانند؛این گونه نوشته های تاریخی راچندان درست نمی دانند.وآن راگزارشی ازسوی دشمنان مزدک می خوانند.درکتاب دینکرد3،دریک گفتگو میان موبدان وپیروان مزدک،مزدکیان جانمایه ی آیین خودرابرمبارزه باپنج نادرستی وزشتی:رشک،کین،خشم،نیازمندی وآزمندی پایه ریزی می کنندودراین راه ازیاری ازکیش مانی نیزخودرابی بهره نمی دانند.

مزدک براین باوربودکه سرانجام نور(نیکی)برتاریکی(بدی)چیره خواهدشد.

ازآن چه ازتاریخ بر می آیدمی توان دریافت  که مزدک دریک پیروزی آشکار،یارای آن رایافت تادرروزگارفرمانروایی کواد(496-488میلادی)،پادشاه ساسانی راباخویش همراه وهمیارسازد.برابرباتاریخ،کواددرهای انبارهای پادشاهی گندم و....رابه روی مردم گشودوزمینهای کشاورزی رامیان دهقانان پخش کرد.

به نوشته تورج دریایی،نویسنده کتاب«شاهنشاهی ساسانی»،اندیشه مزدک وجنبش مزدکیان توانست تا اندازه  ی بسیاری نیرومندی اشراف،بزرگان،زمینداران بزرگ وموبدان راکاهش دادوبرتوان مندی پادشاه بیفزود.

بادرگذشت کواد(531میلادی)وجانشینی خسروانوشیروان به جای او،آیین مزدک وجنبش مزدکیان،خسروانوشیروان راخشمگین کرد.به فرمان اومزدک وبسیاری ازیارانش کشته شدند.

بکشتندشان هم به سان درخت

              زیرپای وزیرش سرآگنده سخت

گویندپس ازسالها مزدکیان با یک سازماندهی ویژه،به این کشتارهاپاسخ داندوزمینه های فروپاشی ساسانیان رافراهم آوردند.

منم کورش شهریارروشنایی ها

این منم کورش

پسرماناناوکمبوجیه

پادشاه جهان

پادشاه پهناورترین سرزمین های آدمی

ازبلندی های پارسوماش تابابل بزرگ

این منم پیشوای خرد،خوشی،پاکی وپارسایی

نواده ی بی بدیل نور،توتیای ترانه،سرآمدسلطنت

بعل با من است ونبوبامن است من آرامش بی پایان انشان و

شکوه ملت خویشم.

من پیام آوربرگزیده ی اهوراوعدالتم

که جزآزادی آوازدیگرنیاموخته ام

وجزآزادی آوازدیگری نخواهم آموخت.

پس شادمان باشید

زیرابه یاری ستم دیدگان خسته خواهم آمد

من شریک درهم شکستگان سرزمین شما هستم

زودا ازاین ورطه برخواهیدخاست

ومن این شب وحشت رادرحواهم شکست

وزوررابه خاطرخاموشان بازخواهم خواند

وآزادی آدمی رارقم خواهم زد

وبه خنیاگرخواهم گفت

برای گوشه گیران وگمنامان بخوانند

من آمده عدالت ومیزبان آزادی ام.

چنین پنداشته،چنین گفته،چنین کرده ام

که پروردگاربزرگ

به اسم هفت آسمان بلندآوازم داد

تاپیشوای دانایان وبرادردریا دلان شوم.

من امنیت بی پایان آوارگان زمینم

که به احترام آزادی

دیوان ودرندگان را به دوزخ درافکنده ام.

پس اهریمن نابکاربداند

که سرزمین من،ساحت بی انتهای آفتاب و

آرامش آدمی ست

تاپرده دران ودیوان بدانند

 من دولت دریا ودلالت دانایی ام

من منجی منتظرا بی ماه ومونسم

که آشتی آسمان وزمین را به زندگان خواهم

بخشید.

من قانون گذاربزرگ بارانم

که رحمت ورهایی رابه ارمغان آورده ام.

شاه شاهان پسرمانداناوکمبوجیه

بازتاب بحرین در شعر معاصر

به‌خلاف موضوعاتی هم‌چون جنگ‌های ایران و روسیه در 1228‌ ق./ 1813 م. و 1243 ق./ 1828م.، یا غائله‌ی آذربایجان در 25-1324، یا انقلاب اسلامی 1357 یا جنگ ایران و عراق که شاعران بسیار زیادی در آن ابواب شعرهای داغ سرودند، در موضوع بحرین تعدادی معدود از شاعران، آثاری در مخالفت انتزاع بحرین ساختند. غریب‌تر آن‌که شاعران چپ‌گرای ایرانی ده‌ها شعر در هم‌سویی با مجاهدات ویتنامی‌ها بر ضدّ آمریکایی‌ها برای شالی‌زارهای ویتنام و برنج‌کاران ویتنامی ساختند و ایرانیان اسلام‌گرا نیز برای مجاهدان فلسطینی و الجزایری، چامه‌ها ساختند، اما انتزاع بحرین از ایران که بر اثر توطئه‌ی استعمار انگلستان و استبداد حاکم بر ایران به نتیجه رسید، در شعر معاصر ایران بازتابی که کمّاً و کیفاً قابل گزارش و نگارش باشد، نیافت.

از میان شاعران معاصر چند تنِ محدود، مانند ابوالقاسم حالت، ادیب برومند، جمال شهران و فریدون ضرغامی هم که نامی از بحرین در شعر خود آورده‌اند، بیش‌تر قبل از وقوع واقعه‌ی انتزاع بحرین یعنی در جهت‌ هم‌سویی با موضع‌گیری حاکمیت وقت بوده است. برای مثال، ابوالقاسم حالت گفته است:
کنون جزیره‌ی بحرین گر نکو نگری
چو کودکی‌ست که از مادر عزیز جداست26
ادیب برومند نیز در اردیبهشت 1336 – قبل از وقوع واقعه – گفته است:در غم هجر تو ای بحرین مرواریدوار
چشم ایران، گاه چون بحر است و گه چون رودبار27
وی در 1328 هم گفته بود:
منم بحرین نفت‌آلوده دامن
که بر تن آتشم افروخت دشمن28
تنها شاعرانی که به‌هنگام وقوع واقعه شعر ساخته‌اند، جمال شهران و فریدون ضرغامی‌اند که ما سروده‌ی شاعر اخیر در این زمینه را به‌طور کامل در دانش‌نامه‌ی شعر (حسن امین، انتشارات دایرت‌المعارف ایران‌شناسی، تهران – 1387، ص 335) چاپ کرده‌ایم:
بحرین از خیانت شه مثله شد، هلا!
هُش دار هم‌وطن که نگردد ز بد بتر
بهر نجات خطّه‌ی بحرین کن قیام
بر کف بگیر پرچم پیروزی و ظفر29

25- قتل‌های سیاسی و تاریخی سی قرن ایران، ص 380-379.
26- ماه‌نامه‌ی ایران‌مهر، به سردبیری سیدحسن امین، شماره‌ی 2 (شهریور 1382)، ص 53.
27- برومند، عبدالعلی، سرود رهایی، تهران، محمدابراهیم شریعتی افغانستانی، 1384، ص 309.
28- همان‌جا، ص 315.
29- امین، سیدحسن، دانش‌نامه‌ی شعر،‌ تهران، دایره‌المعارف ایران‌شناسی، 1386، ص 335.

وطن یعنی

 

شبی، دل بود و دلدارِ خردمند      دل از دیدار دلبر، شاد و خرسند

که با بانگ بنان و نام ایران           دو چشمم شد ز شور عشق، گریان

چو دلبر شور اشک شوق را دید     به شیرینی ز من مستانه پرسید

بگو جانا که مفهوم وطن چیست             که به مهرش، دلی گر هست دل نیست

به زیر پرچم ایران نشستیم         و در را جز به روی عشق بستیم

به یمن عشق در ناب سفتم      و در وصف وطن این‌گونه گفتم

وطن خاکی سراسر افتخار است      که از جمشید و از کِی، یادگار است

وطن یعنی نژاد آریایی               نجابت، مهرورزی، با صفایی

وطن خاک اشوزرتشت جاوید        که دل را می‌برد تا اوج خورشید

وطن یعنی اوستا خواندن دل          به آیین اهورا ماندن دل

وطن تیروکمانِ آرش ماست          سیاوش‌های غرقِ آتش ماست

وطن منشور آزادی کورش            شکوه جوشش خون سیاوش

وطن نقش‌ونگار تخت جمشید     شکوه روزگارِ تخت جمشید

وطن فردوسی و شهنامه اوست     که ایران زنده از هنگامه اوست

وطن آوای رخش و بانگِ شبدیز    خروش رستم و گلبانگ پرویز

وطن شیرین خسرو پرورِ ماست       صدای تیشه افسونگر ماست

وطن چنگ است بر چنگ نکیسا      سرود باربدها خسرو آسا

وطن یعنی سرود رقص آتش          به استقبال نوروزی فره‌وش

وطن یعنی درختی ریشه در خاک      اصیل و سالم و پر بهره و پاک

وطن یعنی سرود پاک بودن          نگهبان تمام خاک بودن

وطن را لاله‌های سرنگون است           که از خون شهیدان لاله‌گون است

وطن شوش و چغارنبیل و کارون     ارس، زاینده‌رود و موجِ جیحون

وطن خرم ز دین بابک پاک                که رنگین شد ز خونش چهره خاک

وطن یعقوب لیث آرد پدیدار           و یا نادرشه پیروز افشار

به یک روزش طلوع مازیار است      دگر روزش ابومسلم به کار است

وطن یعنی صفای روستایی          زلال چشمه‌های بی ریایی

وطن یعنی دو دست پینه بسته     به پای دار قالی‌ها نشسته

وطن یعنی هنر یعنی ظرافت         نقوش فرش در اوج لطافت

وطن در هی هی چوپان کرد است         که دل را تا بهشت عشق برده است

وطن یعنی تفنگ بختیاری              غرور ملی و دشمن شکاری

وطن یعنی بلوچ با صلابت             دلی عاشق نگاهی با مهابت

وطن یعنی خروش شروه خوانی     ز خاک پاک میهن دیده بانی

ز عطر خاک میهن گر شوی مست     کویر لوت ایران هم عزیز است

وطن یعنی بلندای دماوند            ز قهر ملتش، ضحاک در بند

وطن یعنی سهند سرفرازی          چنان ستارخانش پاکبازی

مرا نقش وطن در جان جان است        همان نقشی که در نقش جهان است

وطن یعنی سخن یعنی خراسان    سرای جاودان عشق و عرفان

وطن گل‌واژه‌های شعر خیام         پیام پر فروغ پیر بسطام

وطن یعنی کمال الملک و عطار         یکی نقاش و آن یک محو دیدار

در این میهن دو سیمرغ است در سیر     یکی شهنامه دیگر منطق الطیر

یکی من را ز دشمن می‌رهاند          یکی دل را به دلبر می‌رساند

خراسان است و نسل سربداران       زجان بگذشتگان در راه ایران

وطن خون دل عین القضاتست          نیایش‌نامه پیرهرات است

وطن یعنی شفا، قانون، اشارات        خرد، بنشسته در قلب عبارات

نظامی خوش سرود آن پیر کامل       «زمین باشد تن و ایران ما دل»

وطن آوای جان شاعر ماست            صدای تار باباطاهر ماست

اگر چه قلب طاهر را شکستند          و دستش را به مکروحیله بستند

ولی ماییم و شعر سبز دلدار            دو بیت طاهر و هیهات بسیار

وطن یعنی تو و گنجینه راز            تفال از لسان الغیب شیراز

وطن آوای جان مِی پرستان          سخن از بوستان و از گلستان

وطن دارد سرود مثنوی را             زُلال عشق پاک معنوی را

تو دانی مولوی از عشق لبریز         نشد جز با نگاه شمس تبریز

وطن یعنی سرود مهربانی           وطن یعنی شکوه هم‌زبانی

وطن یعنی درفش کاویانی             سپید و سرخ و سبزی جاودانی

به پشت شیر خورشیدی درخشان   نشان قدرت و فرهنگ ایران

وطن شور و نشاط هستی ما         وطن میخانه ما، مستی ما

وطن دارالفونِ میرزاتقی‌خان          شهید سرفراز فینِ کاشان

وطن یعنی بهارستان، مصدق        حضوری بی‌ریا چون صبح صادق

ز خاک پاک‌ها پروین بخیزد            بهار پیر مهرآیین بخیزد

که از جان، ناله با مرغ سحر کرد    دل شوریده را زیر و زبر کرد

وطن یعنی صدای شعر نیما           طنین جان فزای موج دریا

وطن یعنی خزر، صیاد، جنگل         خلیج فارس، رقص نور، مشعل

وطن یعنی تجلی‌گاه ملت             حضور زنده آگاه ملت

وطن یعنی دیار عشق و امید         دیار ماندگار نسل خورشید

کنون ای هم‌وطن، ای جانِ جانان     بیا با ما بگو پاینده ایران

شعرازمصطفی بادکوبه ای

جزایرسه گانه و خلیج همیشه فارس

جزایرسه گانه چو دری ثمین

هما ره بود  خاک ایران زمین 

به موسی ، دو تمب عزیزو قرین

فرازش بود آن سه رنگ وزین 

کهن نقشه ای هست زملک برین

جزایر به رنگش به ایران عجین 

نوشته چه زیبنده و راستین

خلیج است وایران ، چو یک سرزمین

بود این نگاه همه  ، آذرین

جز این هم نخواهد بود ، تا یقین

 از ر- الف / دیلمقانی (آذرین

بازدیدلئونید برژنف رئیس جمهور شوروی سابق به اتفاق همسرش ازتخت جمشید

لئونید برژنف رئیس جمهور شوروی به اتفاق همسر خود هنگام بازدید از آثار تخت جمشید شیراز در جریان بازدید از ایران

مرتضا ثاقب‌فر در گذشت: روايت‌گر تاريخ هخامنشي، به پايان رسيد

مرتضا ثاقب‌فر،  پژوهشگر تاریخ و فرهنگ ایران، نويسنده و ترزبان(:مترجم)، بامداد امروز، ١١ دي‌ماه درگذشت. استاد ثاقب‌فر كه پژوهشگري نامور به‌ويژه در زمينه‌ي تاريخ هخامنشيان بود، امروز در ٧٠ سالگي در پي سكته‌ي مغزي درگذشت.

كساني كه اهل تاريخ و به ويژه آگاهي از تاريخ ايران باستان هستند، بي‌گمان تاكنون با چندين و چند كتاب از زنده‌ياد مرتضا ثاقب‌فر در اين وادي همراه بوده‌اند. كتاب‌هايي كه هر يك منبعي معتبر براي پژوهش و استناد به ‌شمارمي‌آيند. زنده‌ياد مرتضا ثاقب‌فر كه در پيِ سكته‌ي مغزي از روز شنبه، ٩ دي‌ماه در بيمارستان رسول‌اكرم تهران بستري بود، امروز درگذشت. امروز ايران مرد بزرگي را از دست داد، مردي كه بزرگي‌اش را مي‌توان در واژه، واژه‌ي كتاب‌هايش جست.

او از کوشاترین ترزبانان ایران در بخش ایران‌شناسی بود. ثاقب‌فر كه در زمینه‌ي تاریخ هخامنشی بیشترین شمار  برگردان‌ها را داشت، از ناموران اين دوره‌ي تاريخي ايران و از آگاهان به تاريخ ايران به‌ويژه در بخش هخامنشيان بود. او در زمينه‌ي اين بخش از تاريخ، بزرگ و بي‌همتا بود چون حتا اگر كتابي را از زبان اصلي به فارسي برگردان مي‌كرد و لغزش و ناروايي در آن مي‌ديد براي خواننده‌ي فارسي‌زبان در پاورقي، درباره‌ي برداشت نادرست نويسنده مي‌نوشت. اين كار حتا گاه در پيشگفتار كتاب انجام مي‌شد.

از او تاکنون بیش از ۱۰۰ جلد کتاب، منتشر شده است، «هخامنشيان» (آملي كورت- ١٣٨٧)، «ديباچه‌اي بر جهان باستان» (لوكاس دو بلويس- ١٣٧٩)، «امپراتوري ايران» (دان ناردو- ١٣٧٨)، «كورش بزرگ» (ژرار ايسرائل- ١٣٨١)، «كورش بزرگ» (دان ناردو- ١٣٧٨)، «شاهنشاهي ساساني» (١٣٨٣)، «ايران باستان از ٥٥٠ پيش از ميلاد تا ٦٥٠ پس از ميلاد» (يوزف ويسهوفر- ١٣٧٧)، «سرزمين ايران» (از مجموعه تاريخ كمبريج- ١٣٨٤)، «فرهنگ و دموكراسي» (گي ارمه- ١٣٧٦)، «يونانيان و بربرها» (امير مهدي بديع- ١٣٨٧)، «دين مهر در جهان باستان» (١٣٨٥)، «رضا شاه و شكل‌گيري ايران نوين» (استفان كرونين- ١٣٨٧) نمونه‌اي از كتاب‌ها و نوشتارهايش به‌شمار مي‌آيند.

واپسين كتابي كه همين چند هفته‌ي پيش از او چاپ شد كتاب «دين هخامنشيان» بود. زنده‌ياد ثاقب‌فر در این کتاب كوشيده پاسخ كساني را که نسبت به زرتشتی بودن دین هخامنشیان، تشکیک ایجاد کرده‌اند‌، بدهد، او با دلایلي استوار در اين كتاب بر زرتشتي بودن هخامنشیان، تاكيد كرده است.

«تاریخ هخامنشیان» از ديگر كارهاي شادروان ثاقب‌فر به‌شمار مي‌آيد، مجموعه‌ای ١٤ جلدی که توسط دانشگاه خرونینگن هلند منتشر شده است و به كوشش او تاكنون ٩ جلد از این مجموعه به زبان فارسي برگردان و چاپ شده بود و اكنون چند جلد ديگر نيز چشم‌به راه گرفتن مجوز چاپ است.

مرتضا ثاقب‌فر  كه به سال ۱۳۲۱ خورشيدي در تهران چشم به جهان گشود، امروز، ١١ دي‌ماه در تهران چشم از جهان فروبست. او پس از سال‌ها تلاش براي تاريخ اين سرزمين، براي هويت و شناسه‌ي ايران‌زمين، چشم از جهان فروبست. يادش گرامي باد.

قدیمی ترین تصویر از نماد ملی شیر و خورشید

سنگ نگاره شیر وخورشید متعلق به ۲۴۰۰ سال پیش محل نگهداری موزه آرمیتاژ

در این تصویر اردشیر دوم (سمت چپ) و آناهیتا در بالای یک شیر ایستاده است. خورشید نیز در آیین میترا خدای باستانی ایرانی است. خورشید با ۲۱ اشعه، نماد اقوام کهن ایرانی است، نماد خورشید توسط اقوام برون مرزی ایرانی نظیر کردهای عراق ، ترکیه ، سوریه، تالشی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. ۲۱ اشعه خورشید ممکن است مربوط به تاریخ جشنواره مهرگان (جشنواره میترا خدای خورشیدی) باشد که مصادف است با ۱۶ تا ۲۱ مهر در ایران.

امارات: ما نخستین مردمان متمدن جهان بوده ایم

ما نخستین مردمان متمدن جهان بوده ایم/ هزاران سال پیش از چینی ها، به تمدن و پیشرفت رسیدیم

حاکم امارت شارجه در ادعایی عجیب و خنده دار اظهار داشت: نبطی ها که نخستین ساکنان امارات متحده عربی بوده و از شرق اردن به این کشور آمده اند، نخستین مردمان متمدن جهان بوده اند و هزاران سال پیش از چینی ها، به تمدن و پیشرفت رسیده بودند.

به نقل از العالم، "سلطان بن محمد القاسمی" حاکم امارت شارجه در تماس با برنامه " الرابعة و الناس" مدعی شد که مطالعات تاریخی شخص وی درباره قبایل نشان می دهد که ساکنان اصلی امارات نبطی ها بوده اند که حدود 4 هزار سال قبل، از منطقه شرق اردن به امارات کاملا خالی از سکنه آمدند.
وی در ادعایی جالب تر اظهار داشت: منطقه شرق اردن که نبطی ها از آنجا به امارات آمدند اولین منطقه توسعه یافته در تاریخ انسان بوده است.
القاسمی افزود: توسعه اجتماعی در منطقه شرق اردن آن زمان باعث شد انسانی که میوه درختان را از زیر آن ها جمع می کرد، خود اقدام به کاشت درختان کند و انسانی که حیوانات و پرندگان را شکار می کرد به پرورش گوسفندان و چهارپایان روی آورد.
او در همین راستا مدعی شد: توسعه در شرق اردن باعث افزایش جمعیت در این منطقه و شکل گیری کشور نبطی ها در حدود 6 هزار سال پیش شد.
حاکم شارجه بر همین اساس نتیجه گیری کرد: قبایلی که از منطقه شرق اردن آمدند و در کشور خالی از سکنه امارات ساکن شدند اصل و اساس توسعه انسانی بوده اند.
جالب آن که خبرگزاری امارات در نقل این خبر آورده است: این نتایج بر اساس بررسی ها و پژوهش های شخص اعلی حضرت حاصل شده است (!)
این خبرگزاری به منابع و مآخذ پژوهش های «آن جناب» اشاره ای نکرده است.
سایت عربی "وطن" در تحلیل این خبر به طعنه آن را «کشف بزرگ و تاریخی که روند نظریات تاریخی را به کلی دگرگون خواهد کرد» (!) نامید.
این نخستین بار نیست که سردمداران کشورهایی از جمله امارات عربی متحده - که به تازگی چهلمین سالگرد "تأسیس" کشورشان را جشن گرفته اند- در رقابت با تاریخ چند هزار ساله  برخی کشورها، درصدد ایجاد سابقه تاریخی برای خود برآمده اند؛ اما شاید جدیدترین و جالب ترین نوع این تلاش ها باشد.

راه درجهان یکی است وآن راه راستی است

فرمان دادم بدن مرا  موميايي  نكنند ودر تابوت  نگذارند ،به خاك بسپارند تا  اجزاي بدنم جزو خاك ايران  شود (كورش كبير )

به مناسبت  هفتم آبانماه  سالروز  تولد  بزرگمرد تاريخ، مردي كه 2564سال پيش به انسان احترام ميگذاشت

گور دختر

در کشورهای همسایه و برخی از کشورهای در حال توسعه که بدنبال نمایش قدمت و تمدن خود هستند ، شاید اگرکلبه خرابه ای  با  200 سال قدمت پیدا کنند آن را هم تبدیل به یک مکان گردشگری و شناسنامه قدمت آن سرزمین بکنند در جنوب ایران در مرز استانهای فارس و بوشهر و اطراف شهرستان تنگ ارم ، مقبره ای وجود دارد به اسم گور دختر منتسب به خواهر بزرگ یا مادر کورش بزرگ !

مسلما قدمت این بنا در حدود 2500 سال می باشد و شباهت بسیار زیادی به مقبره پاسارگاد دارد اما پیدا کردن این مقبره باستانی بسیار سخت می باشد ! زیرا که این مقبره در یک روستای کوچک میان خانه های روستایی و بدون هیچ گونه محافظتی رها شده ، هیچ گونه حصار ، دورچین ، جدول یا حتی سیم خاردار هم بدور آن نیست شما می توانید با خودرو خود تا کنار آن بروید یا اگر دقت نکنید به آن برخورد کنید چون چراغی هم برای روشنایی آن وجود ندارد. تیر برق روستا در سه متری آن فرو رفته و اصلا انگار که این بنا وجود ندارد شاید بهتر بود اداره میراث فرهنگی استان بوشهر و سازمان میراث فرهنگی گوشه چشمی هم به این مقبره 2500 ساله منسوب به خانواده بنیانگذار کشور ایران می کرد تا هم رسالت اصلی خود (حفظ میراث فرهنگی ) را انجام داده باشد هم به توسعه گردشگری آن محل کمکی کرده باشد ! البته اگر قرار باشد با بد سلیقگی دور آن دیوار زشتی بکشند و منظره آن را هم خراب کنند و با جذب مردم زباله اطراف آن بریزند ، بهتر است  اصلا کاری نکنند ولی  این شرایط برای من به عنوان یک عکاس اصلا بد نشد زیرا  بر طبق قانونی عجیب ، مامورین میراث فرهنگی با دیدن دوربین مقداری بزرگتر از کف دست ، مزاحم عکاس شده و عکاسی را از بناهای تحت پوشش میراث ممنوع اعلام می کنند! اما در این محل هیچ کس نبود و من براحتی از مقبره عکاسی کردم ، شاید خدای نکرده فردا در تاریکی شب کامیونی به این مقبره برخورد کرد و عکسهای من آخرین عکسهای ثبت شده از این بنا بودند!

راستی گور دختر در سال ۱۳۷۶ با شماره ۱۸۹۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده

مهرگان؛ نوروز پاییزی

سالیان درازی است که ماه مهر برای ما تداعی کننده زنگ مدرسه و صدای خش خش برگ‌هاست. اما اگر کوله بار تاریخی‌مان را برداریم و به زمان‌های دورتر سفر کنیم، آن وقت مهر بوی دیگری دارد؛ بوی جشن و شادی. حال و هوایی مثل نیمه دوم اسفندماه که به هم می‌گوییم: «بوی عید می آید»

 

در آن سال‌های دور، این وقت سال بوی جشن مهرگان می‌آمد که پس از نوروز دومین جشن بزرگ ایرانیان بود.

در زمان ساسانیان این باور رواج یافته بود که خداوند یاقوت را در نوروز و زبرجد را در روز مهرگان آفریده است. این باور قصد دارد تأکید کند مهرگان با نوروز قابل قیاس است.

تردیدی نیست که پیشینه برگزاری جشن مهرگان با پرستش ایزد مهر ارتباط مستقیم دارد. برای ایرانیانی که در روزگار پیش و پس از زرتشت، دروغ و بدعهدی را از گناهان نابخشودنی می دانستند، جایگاه ایزدی که نگهبان پیمان و دوستی و دشمن دروغ بود، آنقدر والا و ارزشمند می شد که نباید لحظه ای از یاد او غافل می ماندند.

از این رو یکی از مهمترین و کهن‌ترین بخش‌های اوستا با نام مهریشت که قدیمی‌ترین یشت این مجموعه است به ستایش این ایزد باستانی اختصاص پیدا کرد.

در ایران باستان به طور کلی سال، دارای دو فصل تابستان و زمستان بود که جشن نوروز، هنگام فرا رسیدن تابستان و مهرگان در آغاز زمستان برگزار می‌شد. یعنی باید گفت این دو جشن قرینه و همپای یکدیگر بودند.

در زمان ساسانیان این باور رواج یافته بود که خداوند یاقوت را در نوروز و زبرجد را در روز مهرگان آفریده است. این باور می خواهد تأکید کند بر این که مهرگان با نوروز قابل قیاس است.

 

مهرگان از یک دیدگاه دیگر نیز با نوروز قابل مقایسه است و آن، وجود اعتدال کیهانی در هر دوی آنهاست. در مهر نیز مانند نوروز اندازه شب و روز برابر می‌شود و همین موضوع سبب شده تا بسیاری از مورخانِ نظریه پرداز دلیل اختصاص این ماه را به ایزد مهر، که ایزد داوری و دادگستری است، در همین نکته علمی بدانند.

در گاهشماری آن دوره هر روز از سی روز ماه به نام یکی از ایزدان یا امشاسپندان (جاودانان مقدس) نامیده می شد که این اسامی برای نامگذاری 12 ماه سال نیز به کار می رفت.

از این رو در هر ماه روزی وجود داشت که با نام آن ماه همنام می‌شد و ایرانیان آن روز را بزرگ داشته و جشن می‌گرفتند و بدین ترتیب برای برپایی جشن مهرگان، روز مهر که شانزدهمین روز ماه بود در ماه مهر برگزیده شد.

نامیدن شانزدهمین روز ماه به نام مهر، به تعبیری، برای آن است که نظارت نیمه دوم ماه بر عهده او (ایزد مهر) گذاشته می شد. همان طور که نام مهر بر هفتمین ماه سال نیز حاکی از این است که نظارت بر نیمه دوم سال هم از وظایف اوست.

برگزاری جشن مهرگان تا شش روز بعد از شانزدهم ادامه داشت که روز آخر، مهرگان خاصه بود. یعنی مربوط می شد به بزرگان حکومتی و دینی.

به گفته کتزیاس، مورخ و پزشک یونانیِ دربار هخامنشی، پادشاهان در این روز لباس های ارغوانی گرانبهایی می پوشیدند و همراه با مردم و نوازندگان و خنیاگران به شادی و باده گساری می پرداختند.

مهرگان، تنها زمانی بود که پادشاهان هخامنشی اجازه نوشیدن برای خوش‌گذرانی کردن داشتند. به گفته بسیاری از مورخان زمان برگزاری این جشن در دوره هخامنشی، اول مهرماه بوده که آن نیز تا شش روز بعد ادامه داشته است.

اگرچه زمان برگزاری مهرگان در گاهشماری‌های محلی و در میان برخی اقوام در زمان های دیگری از سال برگزار می‌شده اما در اغلب نقاط ایران، از دوره ساسانی به بعد در همان مهرروز از مهرماه به برپایی این جشن می پرداختند.

 

آنچه که مسلم است مهرگان یکی از جشن های مرتبط با شیوه زندگی مردم آن زمان بوده که بیشتر به کشاورزی اشتغال داشتند و پایان تابستان یعنی زمانی که کارهای اساسی کشاورزان تمام می شد، بهترین زمان برای شادی و پایکوبی بوده است.

در مهرگان از موسیقی خاصی استفاده می شده که متاسفانه امروز اطلاع دقیقی از چگونگی آن در دست نیست اما در کتاب های موسیقی قدیمی مانند موسیقی کبیر (اثر ابونصر فارابی) وقتی از مقام های موسیقی نام برده می شود به مقام یازدهم با نام مهرگان اشاره می شود.

همچنین لحن بیست و یکم از سی لحن موسیقی که در منظومه خسرو و شیرین آمده، «لحن مهرگانی» است که از سوی نظامی گنجوی مطرح شده است.

یکی دیگر از دلایل ارج نهادن به مهرگان آن بود که در باور ایرانیان فریدون (ایرانیان) به یاری کاوه اهنگر در روز مهرگان بر ضحاک ستمگر پیروز شد و بر تخت پادشاهی نشست.

در تاریخ طبری آمده: «فریدون سر بیوراسب (ضحاک) را با گرز سرخمیده ‌ای بکوفت، پس او را به کوه دماوند برد و دست و بازویش را محکم ببست و به چاه افکند و فرمان داد که روز مهرماه مهر روز را عید بگیرند. و این همان جشن مهرگان است»

برای زرتشتیان روزگار ما نیز مهرگان جایگاه ویژه ای دارد و هرسال در این روز که حالا مطابق با تقویم جلالی برابر با دهم مهرماه می شود، جشنی برپا کرده و مهرگان را گرامی می دارند.

سیمین دخت گودرزی

آیا کوروش همان ذوالقرنین است؟

علامه طباطبایی در المیزان، پس از بررسی نظریه ابوالکلام آزاد، که اثبات می‌کند کوروش، پادشاه هخامنشی، همان ذوالقرنینِ ستوده شده در قرآن است، می‌نویسد: «هر چند بعضی از موارد گفته شده خالی از اعتراض نیست، لکن از هر گفتار دیگری انطباقش با آیات قرانی روشن‌تر و قابل قبول‌تر است».

کتاب «ایران پیش از اسلام» اولین عنوان از مجموعه تاریخ کهن و معاصر ایران زمین به قلم علی اکبر ولایتی از سوی انتشارات امیرکبیر منتشر شد. ناشر در شرح این مجموعه نوشته است: این مجموعه با نگاهی هدفمند به تاریخ ایران و با بهره گیری از منابع فراوان و معتبر و گاه جدید و شیوه های ثابت شده با راهنمایی و همکاری جمعی از پژوهشگران و تاریخ دانان فرهیخته فراهم آمده است. در این کتاب نگارنده در پی آن است که مهمترین تحولات تاریخی را در شکل دهی به حیات معاصر ایرانیان بررسی کند؛ تحولاتی که ایرانیان در حیات پر فراز و نشیب خود به چشم دیده اند.»
در مقدمه این کتاب ذکر شده است که حاصل کار پژوهشگران این مجموعه، یک محصول 14 جلدی با طبقه بندی «ایران از آغاز دوران اسلامی تا حمله مغول، ایران در عصر صفوی، ایران در عصر مشروطه، ایران در عصر رضاشاه پهلوی و...تا انقلاب اسلامی و زمان فعلی» خواهد شد. کتاب «ایران پیش از اسلام» در فصل های متعددی همچون «ایران پیش از مادها، مادها، هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان، جندی شاپور و ایران در عصر ظهور اسلام» تنظیم شده است.

در بخشی از کتاب در فصل هخامنشیان با عنوان «آیا کوروش ذوالقرنین است؟» می خوانیم:

«برخی از مفسران متقدم، مانند وَهب بن منبّه و محمد بن صائب کَلبی و یوسف بن موسی قطان نه تنها در تفسیر سوره کهف، بلکه در چند جای دیگر تصریح کرده‌اند که ذوالقرنین همان کوروش هخامنشی است. در دوران معاصر، نخستین پژوهشگری که موضوع مطابقت کوروش با ذوالقرنین را پیش کشید سِر سیداحمدخان (1817-1898)، از پیشگامان اصلاحات فرهنگی و بنیادگذار تجدد طلبی اسلامی در هند، بود. مولانا ابوالکلام آزاد (1888-1958)، وزیر فرهنگ دولت وقت هند، نیز همین نظریه را مطرح و به شکل مبسوط‌تری تبیین کرد. مرحوم علامه طباطبایی نیز، در المیزان، نظر ابوالکلام آزاد را پذیرفته و مشخصات کوروش را بر ذوالقرنین منطبق می‌داند. علامه طباطبایی در المیزان، پس از بررسی نظریه ابوالکلام آزاد، که اثبات می‌کند کوروش، پادشاه هخامنشی، همان ذوالقرنینِ ستوده شده در قرآن است، می‌نویسد: «هر چند بعضی از موارد گفته شده خالی از اعتراض نیست، لکن از هر گفتار دیگری انطباقش با آیات قرانی روشن‌تر و قابل قبول‌تر است». آیت الله مکارم شیرازی هم می‌نویسد: «درست است که در این نظریه نیز نقطه‌های ابهامی وجود دارد، ولی فعلاً می‌توان از آن به عنوان بهترین نظر درباره تطبیق ذوالقرنین بر رجال معروف تاریخی نام برد.»

اما چرا مورخان و مفسران قدیم کوروش، پادشاه هخامنشی، را ذوالقرنین ننامیده‌اند؟ آیا، از دیدگاه آنان، کوروش ویژگی‌های قرآنی ذوالقرنین را ندارد؟ آیا درک تاریخی ما امروزه از زندگی و زمانه کوروش کامل‌تر از گذشتگان است؟ یا سکوت آنان ناشی از معرفت بیش‌تری از ادراکات تاریخی ماست و، اگر چنین است، علت سکوتشان چیست؟
چنان که اشاره شد، به جز آگاهی برخی مفسران متقدم مسلمان، اطلاعات مورخان بعدی دوران اسلامی از کوروش شامل اطلاعات پراکنده و ناقص و در مواردی تحریف شده و آمیخته با افسانه بود. همین سبب شد که تاریخ زندگانی کوروش و خصلت‌های اخلاقی و سفرهای وی در نزد مورخان دوران اسلامی مکتوم بماند. تلاش مورخان ایرانی قرون سوم و چهارم هجری برای آگاهی از گذشته خود و جست‌وجو در متون کهن، همچون خدای‌نامه که در دوران ساسانی نوشته شده بود و بخشی از میراث ایرانیان باستان را به دوران اسلامی منتقل می‌کرد، نتوانست از روی دوران هخامنشیان، که در محاق فراموشی فرو رفته بود، پرده بردارد؛ زیرا خدای‌نامه شامل گزارش‌های پراکنده‌ای از تاریخ ایران، از آغاز تا پادشاهی خسرو دوم است، که با افسانه آمیخته شده و تفاوتی میان شخصیت‌های تاریخی با شخصیت‌های اساطیری در آن دیده نمی‌شود. به دشواری می‌توان نشانه‌ای از تاریخ واقعی دوران مادها و هخامنشیان در آن یافت و آنچه از تاریخ هخامنشیان با دوران سلسله تاریخی و افسانه‌ای کیانیان در هم آمیخته شده است برای درک حقیقی تاریخ هخامنشیان و شخصیت کوروش ناکافی است.

در روایت‌های تاریخی دوران اسلامی، خاطرات بازمانده از پادشاهان هخامنشی، از جمله کوروش، به افسانه بهمن افزوده و شخصیت افسانه‌ای بهمن با کوروش یکسان سازی شده است. این شباهت سازی تحت تأثیر روایات خارجی، از جمله متون یهودی، قرار گرفته و با اختلاط و ابهام فراوانی دارد.

موضوع دیگری که در فراموشی خاطران و تاریخ دوران هخامنشیان و زندگانی کوروش بزرگ در نزد مورخان دوران اسلامی تأثیر فراوانی داشت متروک شدن خط میخی پارسی بود. خط میخی، که می‌توانست خاطرات فراموش شده دوران هخامنشیان را به دوران‌های بعدی منتقل کند، به علت دشواری‌هایی که داشت. کارکردش را حتی در دوران خود نیز از دست داد و، پس از سقوط هخامنشیان، رفته رفته کنار گذاشته شد؛ چنان‌که در قرن دوم پیش از میلاد به کلی از میان رفت و خط آرامی جای آن را گرفت. افزون بر آن، تعدد خط و زبان در دوران بعدی و رواج یک خط و متروک ماندن زبان و خط دیگری در دوران‌های بعدی، عامل مؤثر دیگری در انتقال نیافتن میراث مکتوب از دوران هخامنشیان به دوران بعدی است.
این عوامل هر یک به تنهایی برای مکتوم ماندن زندگی و زمانه کوروش نزد مورخان دوران اسلامی و مفسران قرآنی کافی است. بنابراین، بدیهی است که در منابع تاریخی و تفاسیر متقدم، تلاشی برای انطباق شخصیت قرآنی دوالقرنین با کوروش، پادشاه ایران، صورت نگرفته باشد.

پرسشی که در این‌جا مطرح می‌شود این است که مفسران و مورخانی که کوروش را با ذوالقرنین یکی دانسته‌اند به کدام ادله و شواهد استناد کرده‌اند؟
به گفته مفسر بزرگ قرآن کریم، علامه طباطبایی، آنچه نظریه ذوالقرنین بودن کوروش را تأیید می‌کند اوصاف اخلاقی است که در تاریخ برای کوروش نوشته‌اند. کوروش، هم طبق تاریخ و هم عهد عتیق و هم نظر مورخان قدیم، پادشاهی با مروت و جوانمرد و با سخاوت و کریم بوده است؛ چنان که از تاریخ زندگی او و برخوردش با یاغیان و جبارانی که با او می‌جنگیدند یا او با ایشان جنگیده است نیز مبین آن است؛ و با صفات یادشده از ذوالقرنین در قران کریم مطابقت دارد. ذوالقرنین از طرف خداوند دارای توانایی‌ها و امکانات فراوانی،‌مانند عقل و تدبیر و فضایل اخلاقی و ثروت و شوکت ظاهری، بوده است.
از دیگر ویژگی‌های ذوالقرنین سفرهای او در مسیرهای چندگانه است که شرح آن در آیات قرآنی آمده است. کوروش نیز به غرب و شرق و شمال سفر کرد که شرح آن در تاریخ زندگانی‌اش آمده است و با سفرهای سه‌گانه‌ای که در قرآن برای ذوالقرنین ذکر شده منطبق است. نخستین لشکرکشی کوروش به کشور همسایه غربی، لیدی، بود که در شمال آسیای صغیر قرار داشت. در قرآن آمده است که ذوالقرنین در سفر غربی‌اش احساس کرد خورشید در چشمه گل آلودی فرو می‌رود؛ مشابه همان صحنه‌ای که کوروش به هنگام فرورفتن قرص آفتاب (در نظر بیننده) در خلیجک‌های ساحل لیدی مشاهده کرده است. لشکرکشی دوم کوروش به جانب شرق بود. از تاریخ زندگی کوروش درمی‌یابیم که این لشکرکشی چندی پس از فتح لیدی روی داد و کوروش طی آن به آرام سازی طغیان بعضی از قبایل وحشی بیابانی مستقر در شرق کشور پرداخت. شاید بتوان تعبیر قرآن طبق آیه زیر را در اشاره به سفرهای ذوالقرنین، با سفرهای جنگی کوروش به منتهای شرق برای مقابله با اقوام بیابان‌گرد و صحرانورد مطابقت داد که مشاهده کرد خورشید بر قومی طلوع می‌کند که در برابر تابش آن سایبانی ندارد. «حَتّی اِذا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَطْلُعُ عَلی قومٍ لَمْ نَجْعَلُ لَهُمْ مِنْ دُونِها سِتْراً: تا گاهی که رسید به محل برآمدن خورشید یافتش برمی‌آید بر گروهی نگذرده‌ایم برای ایشان جز آن پوششی را» (کهف: 90)

در قرآن کریم از مکان سدی که ذوالقرنین ساخته یاد نشده است و فقط ویژگی اقلیمی آن بیان شده است. کنجکاوی علمی مسلمانان درباره تعیین اماکن تاریخی، که نشانه‌های آن در قرآن مجید آمده است،‌در منابع تاریخ ثبت و ضبط شده است. شرح جست‌وجو برای یافتن سد ذوالقرنین در روزگار واثق خلیفه عباسی در منابع متعدد آمده است. با بررسی متون تاریخ نگاران اسلامی، که درباره اقلیم و شهرها آمده است، می‌توان دریافت که مکان این سد در اوایل اقلیم پنجم و ششم بوده است.

می‌دانیم که کوروش، در لشکرکشی سوم خود به کوه‌های قفقاز، به تنگه‌ای میان دو کوه رسید و برای جلوگیری از هجوم اقوام وحشی، به درخواست مردمی که در آن منطقه بودند، در فاصله میان دو کوه سد محکمی بنا کرد. این تنگه امروزه تنگه داریال نامیده می‌شود که در نقشه‌های موجود میان ولادی میوکز و تفلیس نشان داده می‌شود. این دیوار همان سدی است که کوروش بنا کرده و با اوصافی که قرآن درباره سد ذوالقرنین بیان کرده کاملاً تطبیق می‌کند.

موضوع دیگر در انطباق کوروش و ذوالقرنین تناسب نام ذوالقرنین با کوروش است. کهن‌ترین اشاره به موضوع ذوالقرنین را باید در کتاب دانیال نبی، از متون عهد عتیق یهود، جست‌وجو کرد. آن‌جا که در رؤیای وی، لوقرائیم در هیئت قوچ ظاهر می‌شود. لوقرانائیم به زبان عبری همان ذوالقرنین عربی است. این واژه در تورات فقط یک مرتبه آمده است و آن هم در سفر دانیال (کتاب دانیال) است. درباره نام ذوالقرنین و تناسب آن با کوروش گفته‌اند: ذوالقرنین را از آن جهت ذوالقرنین، صاحب دو قرن (شاخ)، می‌نامند که دارای تاج یا کلاه خودی با دو شاخم بوده است. جالب این‌که در نقش برجسته هخامنشی دشت مرغاب، کوروش با تاجی بر سر تصویر شده که دو شاخ همانند شاخ‌های قوچ بر آن دیده می‌شود.»

با حضور قائم مقام دبیرکل سازمان ملل متحد نام «خلیج همیشگی فارس» تثبیت شد

شهردار تهران در مراسم رونمایی از اطلس خلیج فارس گفت : خلیج همیشگی فارس گهواره تمدنی است که از قدمت بالایی برخوردار بوده و اولین تمدن های بشری در این محدوده شکل گرفته اند . این اطلس برای روسای کشورهای عضو سازمان ملل متحد و همینطور سفرای این کشورها ارسال می شود.

با حضور قائم مقام دبیرکل سازمان ملل متحد و شهردار تهران ، از اطلس خلیج فارس رونمایی شد. این اطلس که با مشارکت سازمان ملل متحد تهیه شده است مشتمل بر اطلاعات جغرافیایی توسعه و زیست محیطی خلیج فارس است.

بر اساس این گزارش ، اطلس خلیج فارس که در ابتدای آن مقدمه قائم مقام دبیرکل سازمان ملل متحد آمده و توسط سازمان ملل هم منتشر شده است ، برای روسای جمهور ، سفرا و وزرای کشورهای مختلف جهان ارسال خواهد شد.
شهردار تهران در مراسم رونمایی از اطلس خلیج فارس گفت : خلیج همیشگی فارس گهواره تمدنی است که از قدمت بالایی برخوردار بوده و اولین تمدن های بشری در این محدوده شکل گرفته اند .
وی ادامه داد: اطلس خلیج فارس تکمیل شده و مسایل مختلف خلیج فارس در آن دیده شده است.
شهردار تهران افزود : این اطلس برای روسای کشورهای عضو سازمان ملل متحد و همینطور سفرای این کشورها ارسال می شود.
به گفته قالیباف، این اطلس با مشارکت جدی سازمان جهانی اسکان بشر و ارم سازمان ملل متحد منتشر می شود.
شهردار تهران با بیان اینکه کارهای مطالعاتی این اطلس توسط دانشگاه های معتبر انجام شده است، گفت: برای تهیه این اطلس 2 سال زمان صرف شد.
وی در ادامه به تهیه اطلس خاورمیانه اشاره کرد و گفت از ماه دسامبر تهیه این اطلس توسط ایران آغاز می‌شود.
در ادامه این مراسم رونمایی قائم مقام دبیرکل سازمان ملل متحد ضمن ارائه توضیحاتی در مورد روند تهیه این اطلس به همراه شهردار تهران از دست اندرکاران تولید اطلس خلیج فارس تقدیر کرد .
شایان ذکر است چندی پیش در برخی اخبار آمده بود یونسکو در بعضی انتشارات خود اقدام به حذف نام فارس از عنوان خلیج فارس کرده که با انتشار اطلس خلیج فارس از سوی سازمان ملل متحد عملا نام خلیج همیشگی فارس تثبیت شد.

انتشار نقشهٔ جغرافیایی ایران مربوط به ۳۶۰ سال قبل

کاتب چلبی (۱۶۰۹- ۱۶۵۷) (به ترکی: Kâtip Çelebi)، لقب مصطفی بن عبدالله یکی از مشاهیر و علمای بزرگ قرن هفدهم میلادی است. وی در استانبول به دنیا آمد و نزد علما و ادبای عثمانی تعلیم یافت. پس از مدتی از یک استاد اروپایی که دین اسلام را پذیرفته و برای یادگیری زبان ترکی و زبان‌های شرقی به استانبول آمده بود، علوم ریاضی و جغرافیا را فرا گرفت و با استعدادی که در وجود خود داشت، در مدت کوتاهی مایه افتخار عثمانیان گردید. کاتب چلبی که به وظایف مهمی در باب‌عالی اشتغال داشت و در سفرهای جنگی زیادی نیز شرکت جسته بود، به مناسبت شغل خود با لقب «کاتب چلبی» و «حاج خلیفه» شهرت یافت.

ادامه نوشته

هوا بس نا‌جوانمردانه سرد...

خانه‌ام ابری است
یکسره روی زمین ابری است با آن
ازفرازگردنه – خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد:
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من:
ای نی زن. که تورا آوای نی برده است دور از ره – کجایی؟
خانه‌ام ابری‌ست اما
ابربارانش گرفته است:
درخیال روزهای روشنم کزدست رفتندم –
من به روی آفتابم
می برم درساحت دریا نظاره –
و همه دنیاخراب وخرد ازباد است-
وبه ره – نی زن که دایم می‌نوازد نی –
دراین دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش:
نیما یوشیج
گروه هنر، فرزانه ابراهیم‌زاده: 59 سال از آن روزهایی که تهران تب‌آلوده از گرمای اسد سال 32 در کشاکش قداره‌ها و تانک‌های ارتشی نفسش را در سینه حبس کرد، گذشته است، از آن روزهایی که در کمتر از چند ساعت برگ برنده انقلابی آرام با کودتایی سیاه عوض شد و به تعبیری رویای ملتی به کابوس تبدیل شد. 59 سال از روزهایی که یک دولت ملی با همدستی نیروهای خارجی و داخلی سقوط کرد و انتصاب دولتی فرمایشی به جای آن، گذشت؛ دولتی که تا 25 سال بعد هرگونه اعتراضی را در گلو خفه کرد و کار را، جایی رساند که از دل خاکسترهای آن انقلاب 57 ققنوس‌وار سربرآورد. پنجاه و نه سال از کودتای بیست و هشت مرداد گذشته است؛ کودتایی که شاید بعد از انقلاب مشروطه و پیش از انقلاب اسلامی مهم‌ترین حادثه‌ای است که در این سرزمین رخ داده است.
حادثه‌ای که شاید زندگی 59 سالی که روایت‌های متعددی از این اتفاق تاریخ‌ساز منتشر شده است. حادثه‌ای که نه تنها در عرصه‌های سیاسی تاثیر گذاشت بلکه روایت‌هایی که هر کدام ضد و نقیض روایت دیگری بوده را در پی آورد..
حادثه‌ای که در 25 سال پیش از انقلاب، یک پیروزی ملی وانمود می‌شد و با عنوان «رستاخیز» جشن گرفته می‌شد اما در 34 سالی که پیش‌روی ماست کودتایی سیاه و روز ناکامی ملی تلقی می‌شود. تعبیری که در شعر اخوان شاید به زیباترین شکل خود آمده است. آنجایی که سرود:
موجها خوابیده‌اند آرام و رام
طبل توفان از نوا افتاده است
چشمه‌های شعله‌ور خشکیده‌اند
آبها از آسیا افتاده است
در مزارآّباد شهر بی‌تپش
وای جغدی هم نمی‌آید به گوش
دردمندان بی‌خروش و بی‌فغان
خشمناکان بی‌فغان و بی‌خروش
یا آن گونه که محمدرضا شفیعی کدکنی در زمان ما خواند:
نامشان زمزمه نیم شب مستان باد
تا نگویند که از یاد فراموشانند.
در خلال این سال‌ها جنبه‌های مختلف 28 مرداد نقادی شده و اسناد مختلفی از آن منتشر و توسط صاحب‌نظران در معرض نقد و بررسی قرار گرفته و چهره‌های سیاسی و پژوهشگری درباره آن اظهارنظر کردند.
برخی از این روایت‌ها جریان ملی شدن صنعت نفت و مصدق را با دید انتقادی مورد ارزیابی قرار دادند و گروهی دیگر در ستایش این رخداد سخن گفتند و مرثیه‌ها از کودتا سرداده‌اند. در این میان شاید تنها حوزه‌ای که نخستین تاثیر را از کودتای 28 مرداد گرفت و آرام و بی‌صدا راه خود را پیش گرفت و با نیم‌گاهی به آن سعی در ثبت و ضبط آن به شیوه خود داشت، عرصه فرهنگ و هنر بود. شاعران در فصل اول این حادثه شعرها را به پستوخانه‌ها بردند و آنچنان که اخوان سرود و هوا را ‌ناجوانمردانه سرد دیدند.
تئاتری‌ها هم که در کابوس آتش زدن تئاتر سعدی در سکوت تئاتر ملی را به وجود آوردند و سینما که محصول دوره‌ای تازه بود با نگاهی تازه کودتا را تصویر کردند. هنرهای تجسمی هم که به گفته اهالی‌اش «تاثیر وارونه» را گرفت با عکس‌های تاریخی به جای مانده از آن روزها راوی جذاب ماند.
«شرق» سعی کرده است تا برخلاف همه این سال‌ها نیم‌نگاه خود را به این عرصه بکشاند و کودتای 28 مرداد را از زاویه مغفول و کمتر پرداخته‌شده مرور وضعیت هنر و فرهنگ در فضای پس از کودتای بررسی کند تا جنبه‌های تازه‌ای از تاثیرگذاری کودتای 28 مرداد بر عرصه‌های غیرسیاسی را را به تصویر بکشاند.

بحرین، چگونه از ایران جدا شد؟

1- ابعاد جغرافیایی
گله‌جزیره‌ی (مجمع‌الجزایر) بحرین، مرکب از سی‌وپنج جزیره‌ی بزرگ و کوچک واقع در کرانه‌ی جنوبی خلیج‌فارس به وسعت 622 کیلومتر مربع است. بزرگ‌ترین این جزیره‌ها، همان جزیره‌ی بحرین - شامل بندر منامه - است که پس از جزیره‌ی قشم، بزرگ‌ترین جزیره‌ی خلیج‌ فارس است. دومین جزیره‌ی بزرگ این مجمع‌الجزایر، محرّق یا محرّک است.

جمعیت بحرین، نزدیک به هشت‌صد هزار نفر است و اکثریت مردم آن ایرانی‌تبارند. از جهت مذهبی، اکثریت مطلق یعنی شصت درصد ساکنان بحرین، شیعه، بیست درصد سنّی و بقیه مسیحی یا هندویی‌اند. از روزگاران کهن، شیعیان بحرین را بحارنه (جمع بحرانی، مانند بیاهقه = جمع بیهقی، قزاونه = جمع قزوینی و تبارزه = جمع تبریزی) می‌خوانده‌اند و در مقابل، اهل سنّت ساکن آن منطقه را بحرینی (نه بحرانی) می‌گفته‌اند.

2- سابقه‌ی تاریخی
بحرین بر پایه‌ی اسناد و مدارک تاریخی از دیرباز، چه از جهت جغرافیایی، چه سیاسی و چه فرهنگی بخشی جدایی‌ناپذیر از سرزمین‌های ایرانی به‌شمار می‌رفته است. کهن‌ترین حماسه‌ی منظوم جهان که با نام گیل‌گمش در تمدن سومری در حوالی 3200‌ پ.م. در منطقه‌ی هلال خصیب (Fertile Crescent، از خلیج‌فارس تا سرچشمه‌های دجله و فرات در شمال عراق و ترکیه) سروده شده است، موطن قهرمان نیمه‌بشری و نیمه‌خدایی آن حماسه را بحرین (دیلمون، به زبان آسوری تیلمون) می‌شناساند. دیلمون که «بهشت سومری»‌ است، واژه‌ای ایرانی ا‌ست؛ هم‌چنان که نام قهرمان آن حماسه، گیل‌گمش (گیل + گاومیش) نیز ایرانی ا‌ست.
بحرین در عصر هخامنشیان، با نام «نی‌دوک‌کی» به آکدی و دیلمون یا تیلمون به آسوری، جزیی از شاهنشاهی بزرگ هخامنشی بوده است. در 539 پ.م. فتح بابل به‌دست کورش بزرگ، فراریان بابلی به دیلمون آمدند و در آن جا تشکیل دولتی به نامه گِرهَه (Gerrha) دادند.
 پس از حمله‌ی اسکندر در 331 پ.م. یعنی در طول حکومت سلوکیان و اشکانیان، قبیله‌های مهاجر عرب به این جزیره‌ها راه یافتند و در سیستم ملوک‌الطوایفی و غیرمتمرکز اشکانی، آزادانه به زندگی بدوی خود ادامه دادند تا آن‌که اردشیر بابکان، موسس سلسله‌ی ساسانی، در 266 م. حاکم محلی بحرین را که سنطرق نام داشت شکست داد و بحرین را تحت تصرّف گرفت و شهرهای جدید در آن‌جا بنا نهاد که یکی از آن‌ها «خِط» (خِتّ) یا «فنیاد اردشیر» (بنیاد اردشیر) نام گرفت؛ چنان‌که ابن‌بلخی ضمن گزارش کارنامه‌ی اردشیر نوشته است: «و از آثار او، آن است که به پارس یک کوره، ساخته است، آن را اردشیر خوره گویند و فیروزآباد از جمله‌ی آن است و چند پاره‌شهر و نواحی؛ و در اعمال عراق و بابل چند جایگاه ساخته است و همه را به نام خویش بازخوانده است و... شهری به بحرین که آن را «خِط» [خِتّ] خواننده و نیزه‌ی خطّی [خِتّی] از آن‌جا خیزد و این جمله او بنا کرده است»1.
بحرین در دوران شاهنشاهی ساسانیان، با نام «ایالت میش‌هیگ» یا «اوال» یکی از ایالتهای ایرانی بود. اگرچه هرمزد دوم (فرزند نرسه) که در 302 م. به سلطنت رسیده بود،‌ در 309 در جنگ با اعراب که به مرزهای ایران تجاوز کرده بودند، کشته شد اما جانشین او، شاپور ذوالاکتاف (سلطنت 309-337 م.)، به‌همین دلیل، اعراب را سخت مجازات کرد و حاکمیت ایران را در بحرین تجدید نمود؛ چنان‌که ابن‌بلخی گوید: «او را از بهر آن شاپور ذوالاکتاف گفتندی که چون طفل بود، از همه‌ی اطراف، مفسدان دست ‌برآورده بودند و برخصوص عرب دست‌درازی بیش‌تر می‌کردند و چون به حدّ بلوغ رسید،... بزرگان لشگر را جمع کرد... و وزیران را گفت... آغاز به جهاد عرب خواهم کردن... سه هزار مرد مبارز، جریده با خود برنشاند... و تا عرب خبر یافتند، سواران سلاح پوشیده و شمشیر کشیده، دیدند و هیچ‌کس از آن عرب خلاص نیافتند، الا این‌که همه یا کشته یا گرفتار شدند... پس مرد را می‌آوردی و هر دو کتف او به هم می‌کشیدی و سولاخ می‌کردی و حلقه‌ای در هر سوراخ کتف او می‌کشیدی... و او را از بهر این ذوالاکتاف گفتندی»2.

ادامه نوشته

هموطنان خوب آذربایجانی مارادرغم خودشریک بدانید.

خردمندی و تدبیر بزرگمهر وزیر انوشیروان ساسانی

بزرگمهر که بود؟

بُزُرْگْمِهْر بُخْتَگان وزیر خردمند خسرو انوشیروان شاهنشاه ساسانی بود. در برخی نوشتار بزرگمهر بابرزو یا برزویه پزشک دربار انوشیروان یکسان انگاشته شده است که شاید به دلیل هم‌زمانی این دو بوده باشد.

بزرگمهر نخست برای آموزش و پرورش فرزند انوشیروان، هرمز گماشته شده‌ بود. هرمز نسبت به بزرگمهر خوش رفتاری ننمود و استاد را از خود آزرد، اما سپس از کرده خود پشیمان شد و جایگاه بزرگمهر بالا گرفت، تا آنکه به وزارت رسید و در امور کشوری با شایستگی بسیار به انوشیروان خدمت نمود.

تصویری از عدل انوشیروان ساسانی- تصویر به بزرگمهر مربوط نمی شود!

 خردمندی و تدبیر بزرگمهر

داستان‌های بسیار از خردمندی او گفته‌اند. از داستان‌های مشهور بزرگمهر پاسخی است به این پرسش در پیشگاه انوشیروان داده است:

که بزرگ‌ترین بدبختی چیست؟

فیلسوف یونانی گفت «پیری و کُودنی که با تنگدستی و نداری با هم باشد»، دانشمند هندی گفت «بیماری‌های جسمی که با دردهای روحی فزون گردد»، بزرگمهر گفت که «آدمی ببیند که عمرش در حال به پایان رسیدن است و کار نیکی نکرده‌ باشد، این بدترین بدبختی هاست.» این پاسخ در پیش خسرو بسیار پسندیده آمد و مقام و ارج بزرگمهر در برابر دانشمندان و فیلسوف‌های خارجی نمایان شد.

همچنین گویند وقتی پادشاه هند دستگاه شطرنج نزد پادشاه ایران فرستاد، بزرگمهر اسرار آنرا کشف کرد و در مقابل بازی تخته نرد را اختراع نمود. این رویداد در متنی پهلوی بنام چترنج نامک آمده‌ است. نوشتاری به زبان پهلوی بنام پندنامگ وزرگمهر بختگان یعنی پندنامهٔ بزرگمهر پسر بختگان بدو منسوب است که دارای ۴۳۰ کلمه است.

در جوامع الحکایات آمده است روزی از سرزمین روم نامه‌ای به انوشیروان رسید. در نامه مطلبی معما گونه نوشته شده‌بود. همهٔ دانشمندان بزرگ شهر جمع شدند تا نامه را بخوانند، اما نتوانستند ولی بزرگمهر مطالب آنرا فهمید و مفهوم نامه را ترجمه کرد.

آنچنان که خواندید بزرگمهر از خردومندان باتدبیر این کهن بوم و بر بود. که خدمت های بسیاری به مملکت کرد. در مورد چگونگی و زمان وفات وی روایات زیادی است. چنانکه فردوسی مرگ وی را یک ماه پس از مرگ انوشیروان می داند:

پس از شه به یک ماه بوزرجمهر ** بپوشید در پردة خاک چهر

بیهقی، مستوفی، ابوحنیفه و دیگر تاریخ نگاران هر یک روایات مختلفی از مرگ بزرگمهر روایت می کنند که در همه آنها به کشته شدن این مرد بزرگ به دست پادشاهان بعدی اشاره دارد. از دیدگاه قومیتی، بزرگمهر، کُرد بود. این مرز و بوم بزرگان کُرد بسیاری به چشم خویش دیده و تجربه کرده است که در این میان به اسامی زیر می توان اشاره نمود:

دیاکو: شاه کرد ایران و سرسلسله ی حکومت ماد.
زرتشت پیامبر: حضرت زرتشت (درود بر او باد) تنها پیامبر کرد است که در زمانی نا مشخص در شهر گنجه یا شیز به دنیا امده است. زرتشت یا زرتشتره پسر پورشسب می باشد. کتاب بزرگ ایشان اوستا می باشد که به زبان کردی قدیمی نوشته شده است. این کتاب بزرگ یکی از کتاب های آسمانی است. امروزه دیگر کسی به دین زرتشت نمی گرود و این دین بزرگ به سوی نابودی کشیده می شود.
باربد: موسیقی دان بزرگ کرد زمان ساسانی.

مانی: نقاش و احتمالا پیامبر کرد.
پرین: زن دانشمند کرد ایرانی و دختر قباد شاه ساسانی.
آزاد: اولین زن کرد ایرانی که در سال ۱۱ هجری مسلمان شد.
پوران خاتون: زن دانشمند و ستاره شناس کرد که در سال ۱۹۲ هجری قمری به دنیا آمده است.
پوراندوخت: شیرزن کرد و پادشاه ساسانی
بزرگمهر: وزیر بزرگ کرد ساسانی.
دار مروارید: زن مشهور کرد.
صلاح الدین ایوبی: سردار مشهور کرد که توانست شهر اورشلیم را برای مسلمانان آزاد کند.
نادر شاه افشار: پادشاه  سرسلسله ی افشاریه

همگرایی سه کشور فارسی زبان منطقه یعنی تاجیکستان، ایران، افغانستان

زبان فارسی در تاجیکستان

چندی پیش «نور سلطان نظربایف» رئیس جمهور قزاقستان طرح ایجاد یک اتحاد میان کشورهای قزاقستان، ازبکستان و قرقیزستان را مطرح کرده بود. در واقع در این طرح ، کشورهای ترک زبان آسیای مرکزی در نظر گرفته شده بودند و به همین دلیل نامی از تاجیکستان که فارسی زبان است به ميان نيامده بود. با توجه به ظهور اتحاد های منطقه ای آینده تاجیکستان چگونه خواهد بود؟ بسیاری بر این باورند که همگرایی سه کشور فارسی زبان منطقه یعنی تاجیکستان، ایران، افغانستان یکی از بهترین راههای ایجاد یک اتحاد منطقه ای جدید با توانایی های بالقوه است .از نقطه نظر تاریخی سرزمینی که در آن این سه کشور پارسی زبان واقع اند را ایران بزرگ می خواندند و همه جا مردم این سرزمین ها برادران خونی اعلام می شوند این سه کشور تاریخ، زبان ، ادبیات و فرهنگ مشترک دارند و اسلام نیز در پیوند مردمان این منطقه نقش اساسی را ایفا می‌کند.

تاجیکستان بعد از سقوط کمونیسم در پی بنیاد یک جامعه دنیوی و سکولار برآمد. افغانستان از یک نظام شاهی و فئودالی در پایان قرن گذشته به آغوش درگیری های طولانی افتاد که تا کنون از آن کاملا به در نیامده است. در نتیجه این جریانات دایره زبان فارسی به تدریج محدود شد و در آسیای میانه این روند به تنزل دو مرکز بزرگ تمدن ایرانی، سمرقند و بخارا انجامید.

ادامه نوشته

آغاز ثبت‌نام دانشجویان برای سفر به جزایر سه‌گانه

باید خلیج فارس به عنوان یک آبراه که با امنیت ملی و ارزی کشور گره خورده، در ذهن دانشگاهیان ماندگار بماند.

ثبت‌‌نام دانشجویان متقاضی سفر به جزایر سه‌گانه ایرانی آغاز شد.
سایت ثبت‌نام از دانشجویان دانشگاه‌های سراسر کشور برای سفر به جزایر سه‌گانه و کیش و قشم آغاز به کار کرد.
دانشجویان متقاضی می‌توانند از امروز 10 تیرماه با مراجعه به پایگاه اینترنتی www.abumusa-iran.comبرای سفر به جزایر سه گانه ثبت نام کنند.
غلامرضا خواجه‌سروی معاون فرهنگی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در این باره گفت: دانشجویان و اساتید دانشگاه‌ها و طلاب حوزه علمیه برای آشنایی بیشتر با خلیج فارس، دریای عمان و جزایر پنجگانه ایران می‌توانند به سایت (ابوموسی- ایران) که با این هدف طراحی شده مراجعه کنند.
وی افزود: باید خلیج فارس به عنوان یک آبراه که با امنیت ملی و ارزی کشور گره خورده، در ذهن دانشگاهیان ماندگار بماند.
دانشجویان در این سفر از جزایر کیش، قشم، ابوموسی و تنب‌های بزرگ و کوچک بازدید خواهند کرد.

طبق قانون مشروطه بحرین هنوز هم جزء خاک ایران است

دکتر هوشنگ طالع نماینده مجلس بیست و دوم شورای ملی:با چهار امضا هویدا را به دلیل دست کشیدن از بحرین استیضاح کردیم/ طبق قانون مشروطه بحرین هنوز هم جزء خاک ایران است

کمک نظامی ایران به ترکیه و بمباران قبرس توسط F-4 های ایرانی/چگونه یک ایرانی حاکم موقت یک کشور آفریقایی شد/ماجرای گمرک آبادان ،بحرین و پیکان

دکتر طالع که قبل از نمایندگی مجلس کارشناس سازمان برنامه و از فعالان نهضت ملی شدن نفت و عضو حزب پان ایرانیست بوده است، پس از انقلاب بیشتر وقت خود را به تحقیق و تالیف کتب مختلف درباره تاریخ ایران باستان و همچنین تاریخ معاصر ایران پرداخته است.
او سال گذشته هم اطلس مصوری با نام "جهان نمای تاریخ ایران" تالیف کرد که حاوی همه نقشه های سرزمین ایران از 1076 سال پیش از میلاد مسیح تا سال 1349 خورشیدی است.
گفت و گوی عصرایران با دکتر طالع درباره "بحرین" و داستان جدایی آن از ایران و همچنین ماجرای استیضاح هویداست.

اصل منازعه بر سر مالکیت بحرین از چه زمانی آغاز شد؟

اولین بار که استعمارگران اروپایی در قالب پرتغالی ها وارد خلیج فارس شدند، بعد از تصرف جزیره قشم متوجه بحرین شدند. بحرین یک موقعیت بی نظیر داشته و دارد. چون در این سرزمین که دو طرفش خشک است، چشمه های طبیعی آب شیرین وجود دارد. همان چشمه ها باعث می شد که این سرزمین قابل زندگی باشد و همه به آن چشم طمع داشته باشند.
پرتغالی ها به این سرزمین دست اندازی می کنند ولی ایرانی ها آن ها را می رانند. بعد از پرتغالی ها، انگلیس ها می آیند و رفته رفته شروع می کنند برای مقابله با دزدی دریایی با شیخ های آن سوی خلیج فارس قرار داد هایی می بندند که آن ها دست از دزدی دریایی بر دارند.
بعد هم به بهانه مبارزه با برده داری با این ها قراردادهایی می بندند. در این بین قرار دادی هم با شیخ بحرین می بندند که دولت ایران به این موضوع اعتراض می کند.

ادامه نوشته

مرگ ولیعهدها در عربستان

ولیعهدی که آرزوی پادشاه شدن رابه گوربرد؟

خلیج فارس به روایت نقشه های معتبرجهان.

نقشه مصر در زمان عثمانیان که در آن خلیج فارس با عنوان "خلیج العجم" مشخص شده است

خلیج فارس در نقشه هکاتئوس مربوط به 500 سال پیش از میلاد

نقشه جهان به ترسیم هرودوت مورخ یونانی حدود 500 سال پیش از میلاد. در این نقشه نیز خلیج عربی همان دریای سرخ (بحر احمر) امروزی است.

نقشه‌ای مربوط به سال 1689 در دانشگاه آمستردام

ادامه نوشته

مختصری اززندگی اسدپدر؟

حافظ بن علی بن سلیمان بن اسد

حافظ الأسد در ۱۴ مهر ۱۳۰۹/ ۶ اکتبر ۱۹۳۰، در دهکده قَرْداحه، از توابع لاذقیه در غرب سوریه، در خانواده‌اى «علوى» متولد شد. او از جوانى تحت‌تأثیر ملی‌گرایى عرب و اندیشه‌هاى سوسیالیستى و ضد استعمارى قرار گرفت و در شانزده سالگى به حزب‌ بعث پیوست. او در ۱۳۳۰ش (۱۹۵۱ م) به ریاست همایش سراسرى دانش‌آموزان سوریه (المؤتمر العام لطلبة سوریة) رسید. حافظ در جوانی رویای پزشکی در سر می‌پروراند اما به دلیل مشکلات اقتصادی نتوانست رویای خود را دنبال کند و به نیروی هوایی پیوست تا در آینده بر علیه دولت «صلاح جدید» هم‌پیمان خود در کودتا برعلیه رهبرى عفلق، آخرین کودتای سوریه را برای پوست اندازی بعث سوریه به ثمر برساند.
سوریه با ۵۲ کودتا در ۲۲ سال رکورددار کودتا در بین کشورهای جهان شناخته می‌شود.
درنتیجه این کودتا، که به «الحرکة التصحیحیة» (جنبش اصلاحگرانه) معروف شد، صلاح جدید و نورالدین آتاسى از نخست‌وزیرى و ریاست‌جمهورى و نیز مناصب حزبى برکنار و زندانى شدند و دولت تازه‌اى به نخست‌وزیرى حافظ اسد تشکیل شد. چهارماه بعد، در ۲۱ اسفند ۱۳۴۹ (۱۲مارس ۱۹۷۱)، اسد به ریاست جمهورى سوریه انتخاب شد.

حافظ اسد در سیاست خارجی خود در پى این بود که سوریه را از انزوا خارج سازد، به همین منظور مشى تنش‌زدایى در مناسبات خارجى را در پیش گرفت. او در آغاز کوشید با کشورهاى منطقه مناسبات دوستانه برقرار کند و پس از آن، با هوشیارى و محافظه‌کارى، براى ایجاد رابطه با کشورهاى غربى گام برداشت. حافظ اسد در تعامل با اسرائیل دیدگاه متفاوتى داشت و تمام امکانات را براى مبارزه با آن بسیج نمود. وی در سفرش به ایران کمکی به مبلغ ۳۰۰میلیون دلار از محمدرضا شاه پهلوی دریافت کرد. این در حالی بود که تعاملات بسیار نزدیکی با مخالفان رژیم پهلوی از طریق امام موسی صدر و دکتر چمران نیز داشت.

حافظ اسد در دوران ریاست جمهورى خود هیچ تغییر ریشه‌اى در ساختار قدرت ایجاد نکرد و نظام سیاسى سوریه در زمان وى داراى ثبات نسبى بود. وى مناصب مهم نظامى، اطلاعاتى و امنیتى را به نظامیان علوى سپرد. آنان نیز در طول دوره ریاست جمهورى وى، به او وفادار ماندند. حافظ اسد با قبضه کردن قدرت از طریق حزب بعث، به عنوان تنها حزب رسمى کشور، اجازه فعالیت آزاد سیاسى را به مخالفان خود نمی‌داد. اختیارات گسترده دستگاههاى امنیتى، زندانى کردن مخالفان و وضع نامطلوب آنان در زندانهاى سوریه، از جمله مواردى است که انتقادات بسیارى را متوجه او نمود. نبودن آزادى بیان و اندیشه و مؤسسات مستقل قضایى نیز از کاستی‌هاى دوره وى بود.
یکى از بحرانهاى حافظ اسد در عرصه داخلى، مبارزه اخوان‌المسلمین سوریه با نظام بعث حاکم بود. تدوین قانون اساسى سکولار در ۱۳۵۲ش (۱۹۷۳)، پیوستن به فرایند صلح پس از جنگ در‌‌ همان سال، و مداخله در امور داخلى لبنان به نفع مارونی‌ها و برضد گروههای‌ فلسطینى، مهم‌ترین اقدامات حافظ‌ اسد بود که مخالفت و اعتراض اخوان‌المسلمین سوریه را برانگیخت؛ اما دلیل اصلى مخالفت آنان، افزایش نقش علویان در نظام سیاسى سوریه و افول قدرت سیاسى و اقتصادى اهل تسنن بود.
قیام اخوان المسلین در شهرهای حمص و حما، که در آن زمان از پایگاه‌های مهم اهل تسنن به شمار می‌رفتند، رخ داد. در نتیجه این قیام، واحدهای ارتش تحت فرماندهی رفعت، برادر حافظ اسد با خشونت هر چه تمام نیروهای اخوان المسلمین را در هم کوبیده و سرانجام این دو شهر را در اختیار گرفتند.

در آن زمان قیام اخوانی‌ها که برای بسیج اهل سنت علیه رژیم بعث شکل گرفته بود، تنها به این خاطر ناکام نماند که حافظ اسد با قدرت تمام نیروی هوایی و زمینی خود را برای بمباران معترضان به کار برد. بلکه عدم فراگیر شدن آن حرکت به دلیل خودداری اهل سنت در دمشق و سایر شهرهای بزرگ برای پیوستن به قیام اخوان المسلمین، عامل مهمی ‌بود که به حکومت اجازه داد شورش را سرکوب کند. در آن هنگام، جدا از طبقات شهری و سکولار سنی که به ندای اخوان المسلمین برای قیام علیه حزب بعث پاسخ ندادند، اقلیت‌های مذهبی نیز در کنار رژیم باقی ماندند تا حافظ اسد بتواند از بحران عبور نماید.

حافظ اسد در روز ۱۰ ژوئن ۲۰۰۰ هنگام مکالمه تلفنی با امیل لحود رئیس جمهور لبنان بر اثر حمله قلبی در سن ۶۹ سالگی درگذشت.

عبدالحلیم خدام که از نزدیک‌ترین شخصیت‌ها‌ به حافظ اسد از دوران کودتا تا زمان فوت او بوده است. وی حلقهٔ واصل میان دولت پدر و پسر می‌شود، و پس از اصلاح قانون اساسی سوریه -به دلیل عدم تطابق با سن اسد جوان- قدرت را به او می‌سپارد. این در حالی است که مشکلات زیادی با جانشینی بشار الأسد داشت اما با زیرکی و نظم دقیقی که حافظ اسد از پیش ایجاد کرده بود این امر محقق می‌شود.
به دنبال درگذشت حافظ اسد در سال ۲۰۰۰، بشار به ریاست جمهوری و رهبری حزب بعث رسید، وی در صدد ایجاد اصلاحات سیاسی گسترده‌ای بر آمد که نتیجه آن دوره‌ای از آزادی‌های نسبی سیاسی بود که به بهار دمشق شهرت یافت. اما این وضعیت چندان دوام نیاورد و به دلیل فشارهای نسل قدیمی ‌رهبران بعث به رئیس جمهور جوان، وی مجبور شد اصلاحات خود را نیم بند‌‌ رها کند. اکنون تحت تاثیر انقلاب‌های عربی، مردم سوریه صدای خود را برای ایجاد تغییر بلند کرده‌اند و شاید فرصتی که رژیم بشار اسد یک دهه پیش‌تر در اختیار داشت دیگر از کف رفته باشد.
عبدالحلیم خدام، سال ۲۰۰۵ با استعفا از سمت خود به صف مخالفان حکومت سوریه پیوست. وی در دادگاه سوریه به حبس ابد با اعمال شاقه محکوم شد. بر اساس کیفر خواستی که خبرگزاری فرانسه آن را بدست آورده است خدام متهم به «افترا به رهبری سوریه» و «دروغ گفتن در برابر دادگاهی بین المللی در خصوص قتل رفیق حریری» نخست وزیر پیشین لبنان است.
عبد الحلیم خدام همچنین متهم به «توطئه برای قبضه غیر قانونی قدرت سیاسی» و نیز «داشتن ارتباط غیر قانونی با دشمن صهیونیستی»، «تضعیف وجهه دولت» و نیز افکار مردم و از همه مهم‌تر، «همدستی با یک کشور خارجی برای تهاجم به سوریه» است.
هم‌اکنون عبدالحلیم خدام درصدد آن است که با تشکیل یک شورای انتقالی به سبک شورای انتقالی مخالفان معمر قذافی جبهه‌ای در مقابل نظام بشار الأسد تشکیل دهد.

حرکت مذبوحانه ایرانسل رامحکوم کنید؟

جوانان دلیروشجاع ایران شرکت خائن ایرانسل راتحریم کنید؟

خبرنگارانی که به دعوت  معاونت گردشگري سازمان ميراث فرهنگي براي بازديد از ابوموسي رفته بودند تا هم اين جزيره و جذابيت‌ها و قابليت‌هايش را از نزديك ببينند و هم شنواي وعده‌ها و برنامه‌هاي مديران سازمان براي اين منطقه نمونه گردشگري تازه تاسيس باشند.

اماآنچه باعث تعجب برانگیزشدن این سفربرای اهالی رسانه بود اقدام عجیب اپراتورتلفن همراه«ام تی ان ایرانسل»بود.پیامکی که دارای محتوای معارض بااهداف برنامه این سفربود.«ایرانسل امیدواراست سفر خوشی داشته باشیدوآرزوی اقامتی امن درام ارات م ت ح ده عربی برای شمادارد»این متن پیامی بودکه روزچهارشنبه20اردیبهشت برابربا9می2012درساعت11:32ازایرانسل به گوشی تعدادی ازخبرنگاران اعزامی به جزیره ابوموسی فرستاده شد.این پیام خوش آمدگوئی درست درلحظه ورودخبرنگاران به فرودگاه ابوموسی ارسال شد.جالب اینجاست که ایرانسل بر طبق شنیده ها آنتن دهی مناسبی در ابوموسی ندارد. 

این اقدام ایرانسل در حالی رخ می دهد که مدتی است م ق ام ات ام ارات ی با ادعاهای پوچ و واهی خود تلاش در متشنج کردن اذهان عمومی دارند و به نظر می رسد ارسال این پیامک حتی به صورت سهوا گامی در جهت این اهداف است و مسئولان مربوطه ایرانسل نیاز به دقت بیشتری  آن هم در این برهه زمانی حساس دارند .درشرایطی که ام ارات ی هاارهرابزارووسیله برای چنگ زدن به ادعاهای واهی خوداستفاده میکنندبروزچنین اشتباهاتی که به گفته مسئولان مربوطه قابل پیشبینی هم بودغیرقابل توجیه است!

.......................................................................................................................................

آیازمان آن فرانرسیده که همه ایرانیان آگاه متعهدومیهن پرست شرکت ایرانسل راکه روزانه میلیاردها تومان ازسرمایه های این ملت به جیب میزندتحریم کنندتابعدازاین نشخوارکنندگان استکبارجهانی جرات پیدانکنندکه درامورداخلی این سرزمین دخالت کنند؟
برمسئولین نظام  است که با اشدمجازات با گردانندگان این شرکت برخوردکنندزیرا حرکتی که این شرکت انجام داده حرکتی خائنانه وتجزیه طلبانه است ؟

منبع:روزگارنو