بحرین استان چهاردهم

از میان شاعران معاصر چند تنِ محدود، مانند ابوالقاسم حالت، ادیب برومند، جمال شهران و فریدون ضرغامی هم که نامی از بحرین در شعر خود آورده‌اند، بیش‌تر قبل از وقوع واقعه‌ی انتزاع بحرین یعنی در جهت‌ هم‌سویی با موضع‌گیری حاکمیت وقت بوده است. برای مثال، ابوالقاسم حالت گفته است:
کنون جزیره‌ی بحرین گر نکو نگری
چو کودکی‌ست که از مادر عزیز جداست26
ادیب برومند نیز در اردیبهشت 1336 – قبل از وقوع واقعه – گفته است:در غم هجر تو ای بحرین مرواریدوار
چشم ایران، گاه چون بحر است و گه چون رودبار27
وی در 1328 هم گفته بود:
منم بحرین نفت‌آلوده دامن
که بر تن آتشم افروخت دشمن28
تنها شاعرانی که به‌هنگام وقوع واقعه شعر ساخته‌اند، جمال شهران و فریدون ضرغامی‌اند که ما سروده‌ی شاعر اخیر در این زمینه را به‌طور کامل در دانش‌نامه‌ی شعر (حسن امین، انتشارات دایرت‌المعارف ایران‌شناسی، تهران – 1387، ص 335) چاپ کرده‌ایم:
بحرین از خیانت شه مثله شد، هلا!
هُش دار هم‌وطن که نگردد ز بد بتر
بهر نجات خطّه‌ی بحرین کن قیام
بر کف بگیر پرچم پیروزی و ظفر29

25- قتل‌های سیاسی و تاریخی سی قرن ایران، ص 380-379.
26- ماه‌نامه‌ی ایران‌مهر، به سردبیری سیدحسن امین، شماره‌ی 2 (شهریور 1382)، ص 53.
27- برومند، عبدالعلی، سرود رهایی، تهران، محمدابراهیم شریعتی افغانستانی، 1384، ص 309.
28- همان‌جا، ص 315.
29- امین، سیدحسن، دانش‌نامه‌ی شعر،‌ تهران، دایره‌المعارف ایران‌شناسی، 1386، ص 335.