این منم کورش

پسرماناناوکمبوجیه

پادشاه جهان

پادشاه پهناورترین سرزمین های آدمی

ازبلندی های پارسوماش تابابل بزرگ

این منم پیشوای خرد،خوشی،پاکی وپارسایی

نواده ی بی بدیل نور،توتیای ترانه،سرآمدسلطنت

بعل با من است ونبوبامن است من آرامش بی پایان انشان و

شکوه ملت خویشم.

من پیام آوربرگزیده ی اهوراوعدالتم

که جزآزادی آوازدیگرنیاموخته ام

وجزآزادی آوازدیگری نخواهم آموخت.

پس شادمان باشید

زیرابه یاری ستم دیدگان خسته خواهم آمد

من شریک درهم شکستگان سرزمین شما هستم

زودا ازاین ورطه برخواهیدخاست

ومن این شب وحشت رادرحواهم شکست

وزوررابه خاطرخاموشان بازخواهم خواند

وآزادی آدمی رارقم خواهم زد

وبه خنیاگرخواهم گفت

برای گوشه گیران وگمنامان بخوانند

من آمده عدالت ومیزبان آزادی ام.

چنین پنداشته،چنین گفته،چنین کرده ام

که پروردگاربزرگ

به اسم هفت آسمان بلندآوازم داد

تاپیشوای دانایان وبرادردریا دلان شوم.

من امنیت بی پایان آوارگان زمینم

که به احترام آزادی

دیوان ودرندگان را به دوزخ درافکنده ام.

پس اهریمن نابکاربداند

که سرزمین من،ساحت بی انتهای آفتاب و

آرامش آدمی ست

تاپرده دران ودیوان بدانند

 من دولت دریا ودلالت دانایی ام

من منجی منتظرا بی ماه ومونسم

که آشتی آسمان وزمین را به زندگان خواهم

بخشید.

من قانون گذاربزرگ بارانم

که رحمت ورهایی رابه ارمغان آورده ام.

شاه شاهان پسرمانداناوکمبوجیه