بحرین استان چهاردهم

 هفتاد سال پیش در چنین روزهایی، یعنی در هیجدهم ژوئن سال 1940، هنگامی که مارشال پتن رهبر وقت فرانسه این کشور را طی قراردادی تسلیم هیتلر کرده بود، هنگامی که ناامیدی بر همه مستولی شده بود، ژنرال جوان فرانسوی، شارل دو گل، در یک پیام رادیویی کوتاه از لندن به ارادۀ مقاومت ملتی بدل شد که در ناامیدی محض همه چیز را از دست رفته می انگاشت.
در این پیام، دو گل به مردم فرانسه گفته بود : هیچ چیز از دست رفته نیست، جنگی که آغاز شده، جنگی جهانی است و در جهان آزاد هنوز نیروهای عظیمی هستند که پشت دشمن را بر زمین خواهند کوفت.
در این پیام تاریخی که چند سطر بیش نبود ژنرال جوان فرانسوی از مردم کشورش خواسته بود که در نبرد سرنوشت ساز پیش رو تا لحظه پیروزی به او بپیوندند و دست از مقاومت برندارند تا، به گفتۀ او، فرانسه از نو آزادی و شکوه اش را بازیابد.
دوگل بعدها در خاطراتش گفته بود که بازیابی این آزادی و این شکوه از آن روز تاریخی هیجدهم ژوئن 1940 به تنها هدف او در زندگی بدل شده بود. از آن روز میان سرنوشت یک ملت و سرنوشت یک انسان پیوند ناگسستنی برقرار شد.
به مناسبت سالگرد این رویداد تاریخی و سرنوشت ساز همۀ نشریات فرانسه صفحات طولانی از آخرین شماره های خود را به این شخصیت تاریخی اختصاص داده اند.
"فیگارومگزین"، از رهبر مقاومت فرانسه علیه اشغالگران نازی به عنوان "شورشی مِدرن" یاد کرده : شخصیتی استثنایی که در اقدامش برای نجات فرانسه کمترین تناسبی با خاستگاه و گذشتۀ سنتی اش نداشت. "فیگارو مگزین" در ادامه نوشته است : دوگل علیه گذشته اش، علیه سلسله مراتب نظامی کشورش که یکجا تسلیم دشمن شده بود، علیه محیط سیاسی-اجتماعی و افکار زمانه و نیز واقعیت شکست یک تنه برخاست وشورید و در این شوریدن ملتی ناامید را به سرپیچی و مقاومت علیه سیاه ترین استبداد سدۀ بیستم فراخواند و برانگیخت. در توصیف او، وینستون چرچیل، نخست وزیر وقت انگلستان گفته بود : دوگل "مرد سرنوشت است".