کوروش هخامنشی یک شخصیت تاریخی و اسطوره ای است.
منابع معدودی در ارتباط با این شخصیت موجود هستند.این منابع، به ترتیب اهمیت و صحت، عبارتند از : کتیبه کوروش، منشور نبونیدوس، تورات، کوروش نامه اثر گزنفون، داستان زندگی کوروش اثر هرودوت و کتاب پارسیکاس اثر کتزیاس ! معتبر ترین این منابع که جنبه تاریخی دارند و مورد تائید محققین هسنتد کتیبه کوروش و منشور نبونیدوس هستند. منابع دیگر به مانند تورات، و نوشته های تاریخ نویسان و افسانه پردازان یونانی بیشتر جنبه اسطوره ای یا افسانه ای دارند
تا اوایل قرن نوزدهم میلادی، در میان نویسندگان یونانی که به داستان زندگی کوروش پرداخته اند، نوشته های گزنفون شاگرد سقراط و فیلسوف و مورخ یونانی، که در سالهای ۴۳۰ تا ۳۴۵ پیش از میلاد میزیسته، بیشتر از سایر منابع مورد توجه محققین بود ! اما در اواسط قرن نوزدهم، استناد به نوشته های هرودوت، مورخ یونانی که مشهور به «پدر دروغ پردازی» نیز میباشد، جایگزین روایت های جاری از کوروش و داستان زندگی وی میشود ! دلیل این جایگزینی مشخص نیست.
هرودوت و گزنفون هر دو از کوروش به نیکی یاد میکنند و در موارد مختلفی با یکدیگر توافق نظر دارند .اما، تفاوت های میان این دو نویسنده وجود دارند که اساسا مربوط به دوران کودکی کوروش و روایت مرگ کوروش میشوند. در ارتباط با کودکی کوروش، هرودوت ادعا دارد که پدر بزرگ مادری کوروش، به واسطه خوابی که در راستای نابودی حکومت خود بدست وی دیده است دستور قتل نوه خود را در کودکی صادر میکند . اما کوروش به طرز معجزه آسایی توسط یک روستایی از مرگ نجات پیدا میکند و در میان روستاییان بزرگ میشود.
گزنفون، برخلاف هرودوت، روایتی کاملا متفاوت از دوران کودکی کوروش ارائه میدهد. به نظر بسیاری از محققین، روایت گزنفون عاری از قصه پردازی و تخیل میباشد و به حقیقت نزدیک تر است.
بسیاری از ما تنها روایت هرودوت را از زندگی کوروش خوانده ایم . متاسفانه هیچ مدرک یا اثری به نگارش ایرانیان باستان در باره کوروش بجای نمانده است. آنچه در دسترس هست به قلم «دشمن» یا «بیگانه» نوشته شده . میتوان این نوشتارها را جملگی افسانه پنداشت. اما، نکته ای که برای بسیاری سوال برانگیز است، این هست که چرا تاریخ نگاران و قصه پردازان یونانی در توصیف و مدح کوروش هخامنش نوشته اند










وضعیت عبدالهادی خواجه، فعال سیاسی و مدافع حقوق بشر بحرینی زندانی، در پی اعتصاب غذایی که از ژانویه آغاز کرده وخیم گزارش شده است.
در اردیبهشت سال 1389 در سایت عصرایران ، پیشنهاد تشکیل استان خلیج فارس را مطرح کردیم و از لزوم آبادانی و توسعه جزایر ایرانی خلیج فارس به ویژه جزایر سه گانه سخن گفتیم.
«عبدالکریم
علی احمد الفخراوی» معروف به حاج کریم فخراوی یکی از شیعیان فارسیزبان و
از فعالان رسانهای و فرهنگی در بحرین بود که به دلیل فعالیتهای اعتراضی
علیه حکومت آلخلیفه، پس از بازداشت بهدست عوامل دولت شکنجه و کشته شد.
بشـــنوید






